ซัมเม่อนี้เปงซัมเม่อแห่งการผจญภัยจิง ๆ เลยนะ

 

เริ่มจากไปงานสัปดาห์หนังสือที่ศูนย์ประชุมสิริกิต์  แบบไปเช้า เดินๆๆๆๆๆๆ เย็นกลับขอนแก่น

เหนื่อยเกือบตาย

 

ไปเยี่ยมญาติที่สิงห์บุรี  ทำลายสถิติขับรถทางไกลโดยที่ป๋าไม่ได้ช่วยได้ไกลขึ้น  ขับไปคนเดวเลย  อึดมาก

 

แล้วก้อไปงานอาสาต่อด้วยทริปโฟโต้ที่เสม็ด และ เสม็ดอีกรอบ (เสม็ด 2 รอบ...ไม่เส็ดนะ) ต่อด้วยบางแสนกับครอบครัว

 

ไปบำเพ็ญประโยชน์กะผู้ว่าขอนแก่น กะศิษย์เก่ามช.  ที่ภูเวียง  อันนี้ไปเปงตากล้อง (อีกตำแหน่ง นอกจากสารถี)

 

ต่อด้วยไปทอดน่องท่องวัดกับศิษย์เก่าสถ.มข.  อันนี้เหนื่อยจิง  ทอดซะเกรียมเลยน่องเนี่ยะ

แต่หนุกจิงๆ  ชีวิตวัยรุ่นต้องใช้ให้คุ้มสินะ

 

วันที่ไปทอดน่องไปดูไพเรทออฟเดอะแคริเบียนด้วย  สนุกโคตรๆ

ข้อคิดที่ได้จากหนังเรื่องนี้ก้อคือ "ไม่มีสัจจะในหมู่โจร"

 

 

แต่การผจญภัยคงต้องหมดลงเพียงเท่านี้ล่ะนะ  อีกไม่นานก้อจะเปิดเทอม  ชีวิตกลับเข้าสู่วงจรอุบาถว์

ปีนี้คงต้องขยันหน่อยล่ะ  แต่จะขยันเที่ยวให้มากกว่า  เอมเรียนแทรกดีซายเด้อ พี่น้อง

555

ปีนี้ไม่มีน้องระหัส...ไม่เปงไร  มีก้อเหมือนไม่มี  ช่างหัวมัน

ปีนี้เปงปีทำละครแล้วล่ะนะ  เจอเอมก้อหลบหน้ากันดี ๆ ล่ะ  จาเอาตั๋วไปขาย

70 เราไม่ขาย  เราขาย 80 ...ราคาเพื่อนฝูงน่า

 

รับถ่ายรูปรับปริญญานะค๊าบบ

เก็บตังตัวเปงขนเลย  ซัมเม่อหน้าจาไปประเทศนอกล่ะ  หนีร้อนไปพึ่งเยน

 

 

 

 

สำหรับปอน้อย  การผจญภัยของมันยังไม่จบ  ต้องไปดูคอนเสิร์ตเรนสินะ

น่าเหนื่อนแทนจิงๆ

 

วันนี้มีอะไรเล่าเยอะจัง  สงสัยไม่ได้เขียนนาน

 

วันนี้ไปหาหมอมา  ได้ยามา 2 ชุด...  มาบำรุงประสาท

ได้ยินไม่ผิดนะ

 

เอมเปงโรคประสาททททท  อ๊ากกกกกก

นี่เปงเรื่องจิง  ที่พิสูจน์มาแล้ว   5555

 

เร็ว ๆ นี้จาไปส่งงานวิชาโฟโต้แล้วล่ะ  จาได้ได้เกรดซะที (จะได้มั๊ยฮึ)

ต้องไปบนบานเล่นคุณไสยกันหน่อยแล้ว

 

 

 

สุดท้ายนี้  มีคำถามมาถามจ้า

 

ทำไมแหวนหมั้น (หรือแหวนแต่งงาน) ต้องใส่ที่นิ้วนางข้างซ้าย

 

 

 

 

จามาตอบคราวหน้านะง๊าบ  ขอบอกว่าโรแมนติกมั่กๆ

 

ปอลอ

 

+ หมดแล้วสินะ  ชิวิตมหาลัย...เฮ้ออ  (ยัง!)

+ แทรกดีซายจงเจริญ  เวลามีเตะบอลแทรกก้อสู้เค้านะ  เอ็ม..โอม...แมง   5555

+ ชอบเพลง นกเพลง ของอพาร์ตเม้นต์คุณป้าจังเลย

 

ฉันคือขอนไม้ล่องลอยอยู่กลางทะเล ไร้คนไม่มีจุดหมาย
ฉันคือนกน้อยพูดคุยกับกรงของฉันเอง ร้องเพลงยามเจ้าว้าเหว่

ฉันมีความสุขกับการได้มีชีวิต ฉันมีความสุขกับอิสระทางความคิด
นกน้อยที่บินอยู่ พูดคุยกับฟ้าที่วังเวง ร้องเพลงยามเจ้าว้าเหว่ เฮ..

อยากหาคุณค่า ในการดำรงชีวิตอยู่ อยากลอง อยากเป็น อยากคิด อยากเห็น อยากรู้
ฝันอยากทำ ในสิ่งที่ใจนั้นต้องการ แต่ฉันมีฝันมากมายเหลือเกิน

ถนนมากมาย อาจพาเธอหลงทาง แต่ถนนทุกสายก็ย่อมมีจุดหมาย
ฉันคือนกน้อยพูดคุยกับกรงของฉันเอง ร้องเพลงยามเจ้านิทรา

 

 

 

+ คิดถึงคนอ้วนนะ

+ เด๋วนี้มีคนเข้ามาอ่านสเปซผ่านทาง serch จาก google

   คำว่าอะไรน่ะเหรอ  "audi TT" กับคำว่า  "อาจารย์หุย"...  น่ากัวป่ะล่ะ    สงสัยจาเขียนอะไรต้องระวังซะแล้ว

 

 

จ๊บ